سقوط

بالاترین نقطه از این کوهی
وقت سقوطه چشماتو وا کن
ترس زمین خوردن تو چشماته
برگرد و بالا رو تماشا کن

هرشب دارم این خوابُ میبینم
بیزارم از این خواب تکراری
هرچی بهت نزدیک تر میشم
بازم یه دنیا فاصله داری

از خواب پا میشم هوا سرده
دنبال دستای تو میگردم
هم شک ندارم دوستت دارم
هم شک ندارم اشتباه کردم

زخمی که کاری باشه درمونش
جز انتظار مرگ، چیزی نیست
واسه درختی که تو پاییزه
افتادن یک برگ چیزی نیست

ما اون غریبه هایی هستیم که
همدیگه رو اصلا نمیشناسیم
یه جوری از هم دل بریدیم که
راهی به جز رفتن نمیشناسیم

از دست دادیم خیلی چیزارو
از دست دادیم و زمین خوردیم
چن ساله که تعبیر این خوابی
آروم باش ما هردومون مردیم
#میلاد_بانی

برچسبها: ترانه, میلاد بانی, سقوط, خواب

نوشته شده توسط میلاد بانی در ساعت 14:50 | لینک |